Afghan Women's Network
AWN

Afghan Women's Network

اعلامیه مطبوعاتی شبکه زنان افغان در پیوند به قیام یک بیلیونی بر ضد خشونت علیه زنان عدالت برای فرخنده، عدالت برای همه است!

شماره مسلسل( ۲۷)

مورخ: ۲۵/۱۱/۱۳۹۴ 

کابل - افغانستان

قیام یک بیلیونی برضد خشونت علیه زنان یک حرکت جهانی است، که زنان و مردان یکجا به پا برخاستند تا در برابر هرگونه تبعیض علیه زنان بی ایستند و از تمامی حقوق آنان دفاع نمایند. شبکه زنان افغان از آغاز به این قیام جهانی پیوسته و همه ساله از آن بشکل وسیع با همکاری نهادهای عضو خویش در سراسر کشور تجلیل به عمل آورده است. اینبار نیز با مشوره اعضاء و فعالین حقوق زن تصمیم اتخاذ نمود؛ تا در قیام سال ۲۰۱۶ میلادی تحول در سیستم عدلی و قضایی را بخاطر رسیدگی به قضیه فرخنده که همه جهانیان را در سوگ نشاند، تقاضا نمایند.  

هم میهنان محترم! از استقرار نظام جدید در افغانستان بیش از یک دهه می گذرد، نظام ایکه با هدف برقراری جامعه ای مبتنی بر ارزش های اسلامی، دموکراتیک و حقوق بشری شکل گرفت؛ تا در آن، زن افغان عزت و کرامت انسانی خود را به دست آورد و از زنجیر سالها ستم و بیداد رهایی یابد و نقش احترام مساوی در اجتماع داشته باشد.

 

در یک دهه گذشته ما سعی کرده ایم تا در راهی گام برداریم که انسانها بر اساس قوانین شرعی و بشری فارغ از نژاد، زبان، مذهب و جنسیت با یکدیگر حقوق برابر داشته باشند. ما زنان به حمایت حکومت و نهادهای جهانی در این مدت قوانین بسیاری را در حمایت از حقوق موجه، اما پامال شده ی عموم اتباع کشور به خصوص زنان به تصویب رسانده ایم. به معاهدات بین المللی در باره حقوق موجه زنان پیوسته ایم؛ اما در عمل نتوانسته ایم بار رنج و محنت را از دوش زن افغان برداریم.

 

در کنار دستآوردها، زنانی را همچنان در این مرزوبوم داریم که نمی توانند فارغ از انواع و اشکال خشونت براساس، حیثیت،عزت و کرامت انسانی خود زندگی کنند. امروز زن در این کشور نمی تواند در کاری که برای آن آموزش دیده، به آن علاقمند است و صلاحیت تصدی آن را دارد فارغ از آزار و بهره کشی ها طبق قوانین موضوعه کشور به فعالیت بپردازد. زن افغان در حال حاضر نمی تواند از حق مشروع وقانونی خویش بهره مند باشد.

 

در حال حاضر منفورترین پدیده ای که همواره دامنگیر جامعه افغانی بوده همانا خشونت های متنوع و بخصوص این پدیده منفور بیشتر دامنگیر زن و دختر افغان در جامعه ما گردیده است. این پدیده در افغانستان با عوامل مختلف دیگر به عنوان یک واقعیت تلخ تاریخی با تاسف هر روز قربانی گرفته و زنان و دختران مورد خشونت های گوناگون قرارمی گیرند. با توجه به این مسئله شبکه زنان افغان از سال 2013 بدینسو به قیام یک بیلیونی مبارزه با خشونت علیه زنان پیوسته و هر سال در 14 فبروری این روز را تجلیل و یاد دهانی می نماید؛ تا باشد افراد واشخاص پلید دیگر مادر،خواهر، زن و دختر را قربانی هوس های شوم و نا پاک خویش قرار ندهند.

امسال در حالی به استقبال این روز می رویم که متاسفانه قضایای اسفناکی از خشونت جان شیرین خواهران و مادران مارا گرفته است و یا میگیرد. در اولین روزهای سال جاری که تقریبا در ختمش قرارداریم فرخنده را در چند متری ارگ به  شهادت رسانیدند، رخشانه را در غور سنگسار نمودند و تبسم کوچک را در زابل گلو بریدند، و  بسا موارد دیگر که هرگز رسانه ای نشد و به صورت خاموش از کنار آن گذشتند.

سوال اصلی در اینجاست که دولت در پیگیری این همه قضایای خشونت و به خصوص قضیه فرخنده تا اکنون چه کاری کرده است؟

حادثه المناک و نابخشودنی قضیه فرخنده در مرکزیت قدرت و در حضور پولیس  نشان از آن دارد که دولت جدیت و ضرورت مبارزه با خشونت علیه زنان را درک نکرده است، و برای تامین عدالت به این قضیه با وصف تلاش های متداوم جامعه مدنی و وکلای مدافع این قضیه، و نیز وعده سپاری های سران قوه قضائیه هیچ گام برای تامین عدالت برداشته نشده است. قضایای بی‌شمار دیگر هر روز در اکثر نقاط کشور اتفاق می‌افتد، اخبار وقوع این خشونت‌ها منتشر می‌گردد؛ اما هیچ گاه شاهد انتشار اخبار برخورد با عاملین این خشونت‌ها نیستیم. دولت در جدی‌ترین حالت به انتشار بیانیه ی محکومیت و وعده سپردن به برخورد با چنین مواردی بسنده می‌کند، وعده‌هایی که سرنوشت آن‌ها چیزی جز فراموشی نیست.

ما جهت تآمین عدالت برای فرخنده و سایر قضایای خشونت علیه زنان در افغانستان خواهان اقدامات عملی دولت با درنظرداشت خواسته ها و پیشنهادات ذیل هستیم:

 پیشنهادات شبکه زنان افغان:

  • رسیدگی جدی و قانونی برای قضیه فرخنده و سایر قضایای خشونت
  • تامین عدالت برای فرخنده و فرخنده ها ی دیگر.
  • افزایش دسترسی زنان به عدالت ازطریق ارگان های عدلی و قضایی.
  • ایجاد میکانیزم مشخص برای رسیده گی قضایای خشونت در چوکات قوه ثلاثه دولت.
  • ایجاد کمیته نظارتی جهت بررسی قضایای خشونت تحت اداره ستره محکمه درهماهنگی با وزارت های عدلیه ، امور زنان و کمیسیون مستقل حقوق بشر.
  • ایجاد محکمه اختصاصی منع خشونت علیه زنان.
  • شناسایی و افشای حامیان خشونت ها در چار چوب نظام و در بیرون از نظام.
  • دستگیری و محکمه علنی عاملین و حامیان خشونت در هر مقام دولتی و غیر دولتی که قرار داشته باشند.