Afghan Women's Network
AWN

Afghan Women's Network

اعلامیه مطبوعاتی پیرامون اتهامات علیه خانه های امن

کابل 29 جوزا 1391

در حالیکه دولت افغانستان یکبار دیگر در حاشیه کنفرانس بین المللی توکیو جاییکه تعهدات دو جانبه در مورد مسولیت پذیری انتقال و تحول برای رفای متداوم و استحکام جامعه افغانی که حقوق شهروندان در آن محفوظ باشد قرار دارد. اما در داخل کشور حقوق زنان و اطفال و نقش جامعه مدنی هنوز هم مورد سوال است. 

خانه های امن به اساس مقرره مراکز حمایوی سال گذشته وزارت امور زنان توسط ریاست های مربوط آن وزارت و دیگر مراجع حکومت به شمول اعضای پارلمان به شکل منظم و دایم نظارت میگردد و هر نوع اتهام بی موجب بالای این خانه ها قابل قبول برای نهاد های که مدیریت این خانه های امن را دارند، نیست.

طوری که همه از طریق رسانه ها آگاهی حاصل نمودند در کنفرانس ملی که به تاریخ 28 جوزا 1391 تحت عنوان آسیب شناسی خشونت در برابر زنان اطفال در مقعر شورای ملی دایز گردیده بود وزیر عدلیه جمهوری اسلامی افغانستان خانه های امن را بدون پیشکش موجب قانونی به موارد فساد اخلاقی متهم ساخت. که این خانه ها را مدیریت مینمائید زیر سوال میبرد و ما خواهان وضاحت و در انتها خواهان پوزش خواهی وزیر عدلیه کشور میباشیم

وزیر صاحب عدلیه را باید یاد دهانی کرد که خانه های امن زمانی شروع به فعالیت کردند که دولت افغانستان در سال 2003 در جوابگوی به نیاز های اساسی و انسانی زنان ناکام گردید و عدم مدیریت سالم کمک های اضطراری حکومت باعث گردید که تعدادی زنان دست به خود کمک های اضطراری حکومت باعث گردید که تعدادی زنان دست به خود کشی در باع آزادی ولایت هرات بزنند و حتی زنان و اطفال هدف خشونت های جنسی نیز قرار گرفتند. در چنین وضعیتی، حکومت از نهاد های جامعه مدنی به رهبری زنان دعوت کرد تا به این زنان کمک نمائید.

زنان افغان با در نظر داشت عنعنات افغانی و فرهنگ جمایت و تحفظ از آنانی که در معرض خطر خشونت قرار دارند مطابق ارزش های انسانی هزار سال نیاکان شان به مقصد حمایت از زنانی که به کمک نیاز دارند، خانه های امن را تاسیس نمودند و برای قربانیان خشونت راه حل راه حقوقی و شرعی را فراهم مینمایند.

خانه های امن توسط کمیسیون عالی با صلاحیت منع خشونت که شامل مراجع مثل وزارت عدلیه وزارت حج اوقاف، وزارت امور زنان ، کمیسیون حقوق بشر و ... است چندین بار ارزیابی شدهد و هیچ نوع از موارد فساد اخلاقی در این خانه ها تثبیت نشد و از همین ور خانه های امن به اساس پروتوکول متداوم تحت نظارت  این کمیسیون فعالیت مینمایند.

چرا ما فراموش میکنیم که همین خانه های امن است که زن و دختر افغان را از قربانی شدن دوباره نجات میدهد. نباید فراموش کرد که هیمن خانه سخر گل را از ظلم و فحشا نجات میدهد. نباید فراموش کرد که هیمن خانه های امن به یک مرجع معتبر حمایتی در نزد مراجع پولیس  و برای مردم ثابت شده اند و از همین رو است که در حال حاضر صد ها زن و دختر افغان در این خانه های امن پناه گزین اند. اگر همین پناه گاه ها وجود نمیداست و یا موثر نمیبودند همه این زنان و دختران امروز در خیابان های شهر کابل و دگر ولایت مورد تهدیدات جنسی نیز قرار میگرفتند.

ما نهاد های جامعه مدنی و حقوق بشر، فعالین حقوق زن و نهاد های زنان و همچنان وزارت امور زنان خواهان حمایت گسترده حکومت افغانستان از خانه های امن هستیم و از رهبری جمهوری اسلامی افغانستان و ریس دولت میخواهیم که بیان های غیر مسولانه اراکین دولت را موردی پرسش قراردهند و موقعیت دولت در این مورد واضح کنند. ما خواهان برکناری آن عده از اراکین عالی رتبه دولت میباشیم که از قوانین افغانستان به خصوص از قانون منع خشونت علیه زنان بی خبر اند.

خانه های امن بار ها مورد تهدیدات و حملات بعضی از رسانه ها نیز قرار گرفته اند و فعالین زنان با تحمل همه ای تهدیدات به جان خود شان و خانواده شان خدمات خود را برای زنان و دختران افغان دادمه داده اند و باید برای همه ای مبارزات شان مورد تقدیر قرار گیرند نه هدف اتهامات بی موجب و بی بنیاد.

از طرف شبکه زنان افغان نهاد های جامعه مدنی و کمیسیون حقوق بشر، فعالین حقوق زن و نهاد های زنان و وزارت امور زنان